Embed

YALNIZLIĞA ÖVGÜ

YALNIZLIĞA ÖVGÜ

Mutluluğun gözü kördür ,
Yalnızlık sağır .
Ondandır biri tökezleyerek yürür,
Öbürü uykusunda bile bağırır.

Mutluluk yalnız kendisini görür Unutur bu yüzden ilkin kendisini Yalnızlık kendi tutukluğunda özgür Boyuna bekler dönsün diye sesini

Mutluluk alışır kendisine ,
ölümden beter ;
Borçsuzluğuyla övünür ama kedisi doğurmaz .
Yalnızlığın gidecek bir yeri yoktur Boyuna kapısına döner , açan olmaz .

Mutluluğun mezarları ,
yalnızlığın heykeli var ...
Her ikisinin de saksılarında çiçek Biri hep başka bir renkle solar Öbürüyse ha açtı ,
ha açmayacak ...

Özdemir Asaf

Yorum Yaz
Bu içeriği paylaşın!
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !